Dichtbij komt het afscheid

Het bloggen is voorbij. Tenminste, voor mijn schoolproject. Het enige wat me nog te doen staat is een verantwoording schrijven. Waarom heb ik bepaalde keuzes gemaakt? Waarom heb ik deze mensen gesproken? Waarom? Waarom? Waarom?  Lees verder

Advertenties

“Voor mij geen KID”

Mijn gesprek met Kelly was bijzonder. Ik merk dat het heel anders is om met iemand te praten die ‘hetzelfde’ is. Ik voel me begrepen en ik heb het gevoel dat ik haar goed begrijp. Ik ben er heel stellig in dat iemand die beide ouders kent nooit volledig kan begrijpen hoe het wel of niet is om op te groeien zonder vader. Ook denk ik dat iemand niet precies weet hoe het voelt om wel of niet op zoek te willen gaan naar de vader of donor.

Het levensverhaal van Kelly en mij lijkt in vrijwel niets op elkaar. We zijn het over weinig dingen eens, omdat we op een hele andere manier zijn opgegroeid. Begrijpen doen we elkaar wel. Echter, er is een punt waar Kelly en ik beide dezelfde visie over hebben. Zelf zouden we vooralsnog allebei niet kiezen voor KID.

Lees verder

Kelly zoekt bloedverwanten

Dat je genetisch aan elkaar gelinkt bent, dat fascineert mij. Ik heb geen geschiedenis met die mensen, ik hoef ook geen band met ze op te bouwen. Daar gaat het voor mij niet om. Het is niet van: “Hai ik ben je broer of zus en ik heb je jarenlang gemist.” En huilen. Nee, dat is het niet, want ik heb niemand gemist.”  Lees verder

“Voor mij was het een klinische aangelegenheid”

“Op een zekere dag ben ik benaderd door haar, om eens even te lunchen. Dat is toch altijd leuk als je elkaar nog kent van school. Gewoonlijk drinken we wel eens wat met nog drie anderen erbij. Dat was deze keer wel anders.” 

Tien jaar geleden werd Gert-Jan gebeld of hij een keertje met Ellen wilde lunchen. Ze kwamen terecht in een klein café waar zij begon met het uitleggen van haar relatie. Haar partner kon geen kinderen meer krijgen. Toch wilde ze graag een kindje van zichzelf. Haar man zag het niet zitten om een traject via een spermabank te doen. “Waarom kies je niet iemand die je kent?” En zo kwam Ellen met de vraag of Gert-Jan de donor van haar kind wilde zijn.  Lees verder

Prins Krijn en zijn moeder

Krijn is een leuke, spontane jongen van 16 jaar. In het vijfde jaar van het atheneum gaat vooral economie hem goed af. Over twee jaar aan een economische studie in Amsterdam beginnen, ziet Krijn wel zitten. Nu woont hij nog met zijn moeder in Groningen. Prins Krijn, zoals zijn moeder, Ine, hem soms gekscherend noemt, is niet anders dan andere kinderen. “Ik fitness, houd van voetbal. In de zomer vind ik wielrennen erg leuk. Iets met economie doen is mijn doel en verder.. ik ben donorkind.” Lees verder

Een gesprek tussen twee mama’s

“Had jij dat ook?”                                                                                                                                                                                                                             “Hoe zat dat bij jou?”
“Ik weet niet of jij dat ook hebt, maar..”

Vrijdagavond. De avond waarop mama en ik naar stomme programma’s kijken om de frustratie van de afgelopen week af te reageren. De avond waarop wij altijd samen zijn. Altijd met zijn twee. Vanavond niet. Vrijdagavond om 20:00 gaan twee moeders in gesprek. Twee bijzondere moeders. De een moeder van één dochter, de ander moeder van twee dochters. De kinderen zijn geboren via een anonieme spermadonor.  Lees verder